چه وقت ما به معنای حقیقی بزرگیم

۱-هر گاه از خوشبختی کسانی که دوستمان ندارند خوشحال شدیم.

۲-هر گاه برای تحقیر نشدن دیگران از حق خود گذشتیم.

۳ – هرگاه شادی را به کسانی که آن را از ما گرفته اند هدیه دادیم.

۴- هرگاه خوبی ما به علت نشان دادن بدی دیگران نبود.

۵- هرگاه کمتر رنجیدیم و بیشتر بخشیدیم.

۶- هرگاه به بهانه ی عشق از دوست داشتن دیگران غافل نشدیم.

۷- هرگاه اولین اندیشه ما برای رویارویی با دشمن انتقام نبود.

۸- هرگاه دانستیم عزیز خدا نخواهیم شد, مگر زمانی که وجودمان آرام بخش دیگران باشد.

۹- هرگاه بالاترین لذت ما شاد کردن دیگران بود.

۱۰- هرگاه همه چیز بودیم و به خود گوییم: هیچ نیستیم.

به اشتراک گذاشتن با :